Gemengde gevoelens bij het multichannel beleid van de politie

Het inbrekersgajus is onze straat aan het afwerken. De meeste huizen zijn inmiddels wel aan de beurt geweest. En inmiddels ook mijn auto. Nadat ze 2 weken geleden vakkundig mijn geintegreerde audio navigatiesysteem hadden verwijderd, probeerden ze vanacht de vervangende TomTom te kapen. De slimmerds. De politie, die overigens snel op plaats delict aanwezig was, raadde mij aan om (weer) via internet aangifte te doen. Lekker handig. Scheelt weer een rit naar het politiebureau. Tegelijkertijd ontstaat er een zeer tegenstrijdig gevoel. Wanneer je naar het politiebureau gaat kan je de illusie in stand houden dat ze de misdaad gaan oplossen. Je staat immers tegenover een betrouwbare diender die je bemoedigend toespreekt dat het allemaal wel goedkomt (..)
De electronisch aangifte komt echter bij mij over als een uitlsuitend administratieve afhandeling. Handig ten behoeve van de verzekering, maar absoluut niet om de boefjes te pakken. En zo versterkt het electronisch aangifte doen het gevoel dat de criminelen vrij spel hebben. Net als het bericht in de Telegraaf vanochtend, dat Nederland tot de top 3 van meest criminele landen van Europa hoort.
Het wordt tijd voor tralies voor de ramen.