Het concept van Future money wordt de uitdaging voor de banken
Een goed artikel in Admap (01-08-2005) kan de marketeer triggeren bij het nadenken over de positionering van banken op het gebied van Future money:
Recent onderzoek laat zien dat de gemiddelde Brit 1,5 mln pond uitgeeft gedurende zijn leven. Daarvan geeft hij een derde uit na zijn pensioen! Consumenten leven langer, geven dus na hun pensioen meer uit, terwijl de voorzieningen daarvoor steeds minder worden.
Het tegenstrijdige is nu dat hij meer geld aan ontspanning en luxe uitgeeft dan hij investeert in zijn toekomst. Wanneer je hem vraagt wat hij zou doen als hij nu 20% extra te beteden heeft zou ook de focus liggen op uitgaven in het heden. Waar in de jaren 90 de consument de balans aan het zoeken was tussen werken en vrije tijd is de uitdaging voor de consument in de 21e eeuw het balanceren tussen uitgeven en sparen. De consument zelf heeft daar moeite mee. Daar zijn een paar redenen voor te geven:
1. het heden is duidelijk, wat in de toekomst komt hebben we weinig gevoel bij
2. sparen is uitstel van beloning en daar houden we niet van
3. toekomstig geld wordt gepercipeerd als een verlies en dat maakt het lastig om je er positief over te voelen
4. toekomstig geld is gekoppeld aan onzekerheid en risico en we geven de voorkeur aan zekerheid ook al is dat met minder rijkdom
Financiele dienstverleners hebben de neiging om hierin mee te gaan. Daarom zie je overal een focus op korte termijn rendement: koop nu een hypotheek en krijg de eerste drie maanden gratis!De financiele timeframe van 10% van de consumenten is 12 maanden, voor 42% van de consumenten ligt die niet verder dan vijf jaar. De consument wordt daar echter niet mee geholpen om uit zijn dilemma te komen.
Dit terwijl het uitstekende kansen biedt om een propositie te ontwikkelen waarbij de bank zich in het centrum plaatst van de zorgen van de consument. Immers, de weten zeker dat de toekomst er anders komt uit te zien dan we nu denken, en de toekomst wordt slechter als we daar nu niet de maatregelen voor nemen.
Interessant hierbij is dat de scheiding tussen werk en pensioen tot grote socio-economische verschuivingen kan leiden. Immers, diegene die nu weinig te makken heeft, maar veel spaart kan er op vooruitgaan, tegelijkertijd kan diegene die niets aan besparingen doet in welvaartsklasse terugvallen. Een bank heeft hiermee de kans om zichzelf te positioneren als de partij die jouw helpt bij het generen van een sociale status in de toekomst. Dit terwijl de meeste banken zich richten op consumenten die nu bij hun passen.
Het pensioen is de duurste levensfase, de leeftijd van 35-44 de een-na-duurste. De reden is duidelijk: kinderen moeten worden opgevoed, huizen gekocht etc. De druk op het nu consumeren van geld is het grootst terwijl deze groep geconfronteerd wordt met de resultaten van het spaarbeleid van hun ouders die op dat moment met pensioen gaan en al dan niet voldoende te besteden hebben. Een uitermate complexe confrontatie tussen behoeften in het heden en in de toekomst.
Er ligt dus een grote uitdaging voor de banken om deze groep de toekomst in te gidsen. Zij zullen dan ook zich moeten positioneren als een partij die een goed beeld heeft over de toekomst en hoe ze mensen kunnen helpen hun dromen te realiseren met producten die nu beschikbaar zijn.
- 03 Augustus 2005
- Reacties (3)
- Permalink
