In the Economist las ik een interessant artikel over de ‘long tail’. Ik had nog niet van dit concept gehoord, en wil jullie dat dan ook niet onthouden.
Oorspronkelijk komt het uit de statistiek, maar is populair geworden in E-commerce taalgebruik naar aanleiding van een artikel van Wired journalist Chris Anderson. Het komt neer op een verschuiving van massamarkten naar nichemarkten. Juist e-commerce maakt het mogelijk producten aan te bieden die op een fysieke lokatie al lang niet meer rendabel zouden zijn: immers de plankruimte is duur, en alleen de hardlopers krijgen een plek. Op internet is de plankruimte niet duur en daardoor ontstaat er ruimte om producten aan te bieden die het in de fysieke wereld niet zouden redden. Om het beeldend te maken: het begin van de tail bestaat uit een beperkt aantal hardlopers, het einde van de tail bestaat uit een zeer groot aantal langzaamlopers (?). Dit biedt enorme perspectieven voor nieuwe E-commerce concepten. Nadat het laaghangende fruit geplukt is in de massamarkten, is het tijd voor de ‘longtail’ concepten.
Dit kan aardige gevolgen hebben. Immers, mensen hoeven niet meer achter de massa aan te lopen. Ze kunnen nu toegang krijgen tot producten en diensten die echt bij hun individuele voorkeuren passen. De wereld wordt weer veelkleuriger, minder eentoning, minder massa, minder standaard. Nog even en ik krijg weer een positiever wereldbeeld.......
Een mooi voorbeeld van het effect van transparantie. Op Degoedkoopstelnotaris.nl stond het Amsterdams kantoor Kennedy van der Laan vermeld met 1 van de hoogste tarieven. Na publicatie in de zondagskrant van de Telegraaf hebben ze hun tarieven drastisch verlaagd en behoren ze nu tot de goedkoopste van Nederland (je kunt alles zeggen van de Telegraaf, maar ze hebben dus wel invloed). Volgens het kantoor wisten ze niet dat ze zo duur waren (..)
Klinkt redelijk dubieus. Wanneer je je prijzen gaat verlagen na een puclicatie in de Telegraaf betekent dat dat je blijkbaar geen vertrouwen hebt in je toegevoegde waarde. Moet je voorstellen wat dat voor een effect heeft op je klanten die vorige week nog een rekening hebben betaald. Die zie je niet meer terug. Of zou het zo zijn dat notarisdiensten een commodity zijn, en we naar een markt toegaan van volledig vrije mededinging.
De oplettende bezoeker ziet dat de opmaak een beetje aan diggelen is. Dat komt omdat ik ben geupgrade naar versie 1.2.1 van Expression Engine. Ik moet dus nog wat reparatie werk verrichten. Leuk, he zo’n weblogpakket. Vereist kennis van php, dynamic html, mysql. Maar goed, je kan niet meer zeggen dat ik alleen maar ‘over’ internet aan het schrijven ben.
Denk je dat je een model hebt bedacht met je variabelen die verklaren waarom consumenten verschillende producten in verschillende kanalen kopen, lees je dat er een baby verkocht is via internet aan een Nederlands paar. Oef. Dat was even hard nadenken. Moet ik nou mijn model overboord gooien? Immers, een kind kopen, dat is wel even wat. Dat doe je niet zomaar ongezien. Dat wil je toch eerst wel even zien, voelen, ruiken. Bovendien koop je er niet zoveel in je leven, dus de besparingen door het gemak van internet vallen wel mee. Ook zal het niet goedkoop zijn, zo’n kind. En er is toch een limiet aan wat mensen op dit moment durven te betalen op internet (gemiddeld maximaal een paar duizend euro).
Toen kreeg ik een ingeving: verkrijgbaarheid. Dat is het. Je kan natuurlijk niet op elke hoek een baby kopen! Dus dan is internet natuurlijk de plek! Gelukkig, mijn model doet het nog..........
