Financiele dienstverlening: paradox van shophoppen versus totaaloplossing
Een intrigerend artikel in het VVP (05-10-05) over de OBP Groep in Houten. Zij houden meer dan 300 (!) websites in de lucht, waarvan de bekendste hypotheekrente.nl is. Zij acteren in feite als de ultieme Longtail aanbieder. Voor elke niche een eigen website. Denk hierbij aan www.bkr-desk.nl (particulieren met een BKR registratie die een financieel product willen aanschaffen), SelectKrediet.nl en Spaarconsument.nl. De gezamenlijke 300 sites trekken 3 mln bezoekers per jaar. De sites vormen een aan elkaar gelinkt netwerk waarbij ze bezoekers doorverwijzen naar elkaar.
Een experiment om hypotheken online te verkopen, zonder advies, was geen succes. Volgens de directie was dat maar gelukkig ook, want het zou kunnen leiden tot suboptimale hypotheeksituaties bij de consument. Natuurlijk een kromme redenering. Immers, wanneer het wel een succes was geworden, hadden ze zelf meegewerkt aan deze situatie…
Hiermee zijn we dan ook meteen bij het intrigerende aspect aangekomen. Enerzijds profiteren ze van het nieuwe koopgedrag van de consument: op internet orienteren en kijken waar je het beste product kunt kopen, in plaats van naar je vaste dienstverlener gaan om te kijken of ze jou kunnen helpen.
Aan de andere kant zie je dat de markt steeds complexer wordt voor de consument. Met de terugtrekkende overheid moeten we steeds meer voor ons zelf gaan zorgen, we leven langer en hebben dus meer geld nodig voor na ons pensioen, en staan dus voor best ingewikkelde financiele situaties. Bij uitstek dus een goede uitgangspositie voor een financiele dienstverlener die consumenten hierbij helpt. En dat leidt weer eerder tot het onderbrengen van meerdere producten bij 1 aanbieder. (hij heeft immers inzicht in jouw totale plaatje).
In mijn ogen dus een soort paradox: de complexiteit vraagt om een totaaloplossing, terwijl de consument van product naar product shopt. Hoe is dat te verenigen?
