BmB terug op het honk

Na een week erg fysiek bezig te zijn geweest in Florida ben ik weer terug op het honk. Met de volgende leerervaringen:

• zelfs in de erg chique wijken zie je nog vele daken met te weinig dakpannen. indrukwekkend om te zien hoe Katrina daar heeft huisgehouden. bomen zijn omgeknapt als luciferhoutjes en liggen nog overal verspreid als luguber aandenken. Ook ver verwijderd van New Orleans overigens.
• het verkeer is erg relaxed. dit ondersteunt de theorie dat wij hier als ratten op een vierkante centimeter alleen maar agressiever zullen worden
• boeken van comfortclass online bij Martinair en reserveren van een stoel geeft je geen garantie dat je die stoel ook daadwerkelijk krijgt. we werden zonder opgaaf van reden totally downgraded (terwijl ik hier al weken geleden voor had betaald). Althans, de reden was dat het vliegtuig oversold was en dat blijkt voldoende om iemand anders op te zetten. Ik zit dus nu met een scheve nek achter deze computer.... Op de site staat: “Wij maken u erop attent dat uw Comfort Class upgrade niet gewijzigd of overgedragen kan worden aan derden. De kosten van annulering van de upgrade bedragen 100%.” Blijkbaar mogen ze zelf wel de stoelen overdragen aan derden.
• hoe chiquer het hotel hoe minder sfeer. Grappig om te zien dat dure hotels zo bezig zijn met decadentie dat het meer op een showroom lijkt dan op een plek waar het aangenaam toeven is. Of willen rijke mensen nou eenmaal in ongezellige hotels zitten. Of heb ik te weinig geld om het gezellig te vinden in een chique hotel.
• Miami International is een derdewereld vliegveld waar je blij mag zijn als je je bagage heel terugvindt. Ongelovelijk hoe zo’n wereldmacht nog zo achterloopt op sommige terreinen. En het ergste? Geen hotspot op het vliegveld en 1 taxfree winkeltje. Een mooie overnamekandidaat voor Schiphol.
• Ondanks de gunstige dollar is Amerika niet goedkoop. 4 dollar voor een espresso bij Starbucks is veel geld. Maar goed, alles beter dan het originele Amerikaanse koffiewater

Kortom, goed om weer terug te zijn en maar weer gewoon aan het werk dus....