Web 2.0: Het dilemma van een hype zonder definitie
Over het algemeen hebben we (ik) de neiging om de ontwikkelingen op internet in positieve zin te beschrijven. Nieuws gaat met een versnelling de wereld over die we tot voor kort niet kenden. Het lastige is nu dat dat niet alleen geldt voor nieuws, maar ook voor trends. Het vervelende met trends is dat wanneer er teveel over gesproken wordt, het je tegen gaat staan. De tijd tussen een hype en een overhype wordt derhalve steeds korter. Dat maakt het leven niet altijd even makkelijker. Nu zijn er in deze wereld twee snelheden, de ene bevindt zich in de virtuele blogosfeer, de andere in het fysieke bedrijfsleven. De blogosfeer heeft de neiging zichzelf in heel korte tijd intensief bezig te houden met een onderwerp totdat het zichzelf in de staart bijt en dan is de hype voorbij. Binnen de bedrijven is men dan nog niets eens op de hoogte dat er überhaupt een hype was. De blogosfeer heeft soms niet in de gaten dat de penetratie van RSS op de computers van de reguliere bedrijven nog een schaars goed is. Nu merk ik dat dat tot interessante situaties kan leiden.
Neem nu bijvoorbeeld de Longtail en Web 2.0. De 1 heeft het net ontdekt, de ander kotst het inmiddels uit. Bij Web 2.0 is het gecompliceerder omdat de trend op zichzelf onduidelijk is. Yme Bosma weidde er vorige week al een posting aan. De conclusie is dat er geen definitie kan worden gegeven omdat het een verzameling van nieuwe ontwikkelingen, variërend van technologie tot sociale fenomenen. In feite gaat het om alle elementen die zijn toegevoegd na de Dotcom crash. We hebben er allemaal een gevoel bij, alleen het ene gevoel is het andere niet.
Yme verwijst naar O’Reilly die 5 pagina’s nodig heeft om het uit te leggen en eindigt met deze opsomming:
* Services, not packaged software, with cost-effective scalability
* Control over unique, hard-to-recreate data sources that get richer as more people use them
* Trusting users as co-developers
* Harnessing collective intelligence
* Leveraging the long tail through customer self-service
* Software above the level of a single device
* Lightweight user interfaces, development models, AND business models
Morgen moet ik de resultaten presenteren van een nieuwe businessconcept dat we hebben ontwikkeld voor een grote dienstverlener. Internet speelt daarin een belangrijke rol. De Raad van Bestuur inmiddels op de hoogte van Web 2.0. Men verwacht dat ik ga vertellen in welke mate het concept past binnen Web 2.0. Ik ben al het hele weekend aan het oefenen. Tot nu toe kom ik niet verder dan het geven van voorbeelden. Volgens mij iets wat Yme bedoelt met ‘define bij Example’. Iedereen binnen het projectteam hanteert een andere definitie. Het zou voor de hand liggen als ik start met mijn eigen definitie. maar wat doe je als er er geen hebt? Zelf kan ik de term inmiddels niet meer zien, en mijn toehoorders zijn razend enthousiast. Ik heb nog 1 dag te gaan…...
