In Ecommerce News staan wat aardige facts and figures over zoekmachinemarketing uit een onderzoek van Pricewaterhousecoopers :
Progressive Insurance pays US$8.08 each time somebody clicks on its ad after searching the phrase “car insurance.” “Laptop” sells for $2.02 per click, while “franchise” goes for $5 and “Internet service provider” for $6. “Financial help” fetches $5.76, although “financial advice” only brings in $2.72.
The prices for such words are set through auction-style bidding in which class-action attorneys have run up the word “Vioxx” to $16.50 per click, while “mesothelioma,” a cancer caused by asbestos exposure, goes for $39.08.
The prices of specific terms vary widely by industry.
Fathom Online, which tracks prices of the 500 most-often searched non-brand-name terms in eight industries, found in December that mortgage-related terms sold for an average of $4.79, while consumer retail terms went for 58 cents. Across all eight industries, the average price was $1.70.
De bedrijven die veel geld besteden aan zoekmachinemarketing maken gebruik van geautomatiseerde bidtools. Hierdoor is het mogelijk dat je exact kunt berekenen wat de waarde is van een clickthrough. Doorredenerend zou dat betekenen dat bedrijven net zo lang doorgaan met bieden tot ze een breakeven situatie hebben bereikt. Je zou dan nog alleen maar willen betalen voor een zoekterm als hij theoretisch gezien 1 cent extra marge zou opleveren. Dat betekent dus dat alleen die bedrijven het biedingsproces winnen die de beste kostenstructuur in hun branche hebben. Vervolgens trekken deze alle traffic naar hun toe en worden ze monopolist? Klopt hier iets niet?
Nog een ander voorbeeld van Power to the People in het Financieele Dagblad:
Rabobank is circa € 50 min per jaar kwijt aan particulieren die dankzij internetbankieren aan ‘cash management’ doen. Dit zegt directeur particulieren van Rabobank, Mare Cootjans. ‘Wat vroeger was voorbehouden aan de
afdeling treasury van grote bedrijven, is nu ook mogelijk voor onze particuliere klanten.’ Rekeninghouders van de bank die via internet hun betaalopdrachten regelen, maken in toenemende mate gebruik van de mogelijkheid om geld zo lang mogelijk op een spaarrekening vast te zetten. Cootjans: ‘Sommigen gaan zo ver dat ze pas een uur voor betaling het bedrag van hun spaarrekening
overmaken.’ De extra rente die de bank hierdoor moet betalen loopt jaarlijks op. In 2003 was Rabobank nog ongeveer €40 min kwijt. Om hoeveel klanten het gaat, kan Cootjans niet zeggen
24-02-05
Wat mij betreft de kop van de dag. We konden het gisteren lezen in het AD:
Voordelig tanken via internet heeft de afgelopen jaren een enorme vlucht genomen. Het aantal automobilisten dat via consumentenplatform United
Consumers gebruik maakt van kortingen is in amper drie jaar gestegen van enkele duizenden naar
ruim 155.000. Het aantal deelnemende tankstations steeg fors naarruim 500.
„We hadden veel deelnemers verwacht, maar dit is boven verwachting”, zegt Paul van Selms van United Consumers. De werkwijze van het bedrijfis eenvoudig: consumenten schrijven zich gratis in op de site en krijgen binnen een week een tankpas (eenmalig 5 euro kaartbijdrage) thuisgestuurd. Vervolgens stapt United Consumers namens deze groep mensen naar oliemaatschappijen om voor hen korting te bedingen.
Van de week hadden we het al over het feit dat internet de spelregels ging veranderen. Ook dit vind ik een mooi voorbeeld: power to the people!
Volgens United Consumers zijn er al enkele miljoenen aan korting uitbetaald. Uiteraard blijft er een deel aan hun strijkstok hangen, maar ze zeggen niet hoeveel. Tot nu toe heeft Shell zich hieraan kunnen ontrekken. Overigens grappig om te zien dat Nederlanders veel moeite doen om een kleine besparing te realiseren: bij 20.000 km per jaar bespaar je zo’n 100 euro! LPG rijders kunnen overigens wel 400 euro besparen. We blijven een spaarzaam volkje.........
Albert.nl wil het online winkel verder gaan populariseren. Daarvoor gaan ze eindelijk gebruik maken van het goedkoopste medium dat ze al in huis hebben: de winkels! Nog dit jaar (!) krijgen alle winkels de beschikking over instore promotiemateriaal. De supermarktmanagers moeten het bestaan van Albert.nl actief naar hun klanten gaan communiceren:
Albert.nl moet onderdeel worden van het denken van de supermarktmanager. De klant moet horen: dat zware kratje bier kan Albert ook voor u thuisbezorgen! Dat is service.’
Bron: Distrifood 19-02-05
Aardig om te zien is dat de bestelkosten een middel zijn om de ordergrootte te sturen, net als het feit dat het niet mogelijk is om de dezelfde dag geleverd te krijgen. Gratis bezorgen en dezelfde dag leveren zou betekenen dat de ordergrootte omlaag zou gaan en daarmee ook de rentabiliteit. Wel gaan ze de bezetting in de distributiecentra’s beter spreiden door het betellen in de daluren te stimuleren met een lagere prijs.
In eerste instantie denk je dat Albert.nl geen last heeft van kanaalconflicten. Immers, het is toch onderdeel van dezelfde organsiatie? Echter, het feit dat veel fililalen eigendom zijn van franchisenemers maakt het wat minder simpel.
Albert.nl snoept - dankzij de forse groei - meer en meer omzet af van de filialen en franchisewinkels. Dit tot ergernis van de franchisevereniging.
Gesprekken over een compensatieregeling voor deze kannibalisatie liepen tot nu toe op niets uit.
Kanaalconflict blijft 1 van de meest fascinerende problemen van multichanneldistributie. Alles draait hierbij om het eigenbelang. De vraag is vervolgens, is het in het belang van het kanaal wanneer zij redeneert vanuit het eigenbelang of zal uiteindelijk het belang van de eindconsument (die daar lak aan heeft) leidend moeten zijn? Oftewel, snijdt de filiaalmanager/tussenpersoon/retailer zich in zijn eigen vlees wanneer hij de toeleverancier niet in staat stelt om de klant te bedienen zoals die dat wil? Zal dat ten koste gaan van de omzet in het filiaal? Of, zal het ten koste gaan van de omzet van de leverancier, waardoor ook de positie van het filiaal onder druk komt te staan?
In mijn ogen is (oplossen van) het kanaalconflict de ultieme uitdaging voor een groot aantal branches.
In Retailtrends stond afgelopen maand een uitgebreid artikel over ons onderzoek, met een groot aantal modellen en schema’s. De geinteresseerde lezer kan het hier downloaden
We hebben allemaal kunnen lezen dat ‘uit onderzoek’ is gebleken dat de Nederlandse managers niet tevreden zijn met de resultaten van hun ecommerce activiteiten (ICT Barometer van Ernst & Young).Koren op molen natuurlijk van de journalisten, vandaar ook de kop: Te weinig positieve resultaten e-commerce. Als redenen wordt aangegeven: een gebrekkige kwaliteit van de website (45 procent), een gebrekkige afstemming van de interne bedrijfsprocessen (41 procent) en het feit dat de producten of diensten niet geschikt zijn voor e-commerce (40 procent). In eerste instantie denk je bij zo’n kop: aha die mensen zijn teleurgesteld in de mogelijkheden van internet. Het blijkt dat het kanaal zijn beloften niet kan waarmaken. In tweede instantie, na het lezen van de redenen, denk je: het is hun eigen schuld! Een slechte website kan je verbeteren, afstemming van je bedrijfsprocessen idem dito, en het feit dat niet alle producten online kunnen worden verkocht wisten we ook al jaren. Ik dacht dat we het tijdperk van gepruts allang voorbij waren. Dat de overheid en non-profit organisaties niet zo ver zijn kan ik begrijpen. Die zijn zoiezo nog heftig aan het worstelen met het begrip klantgericht opereren. Voor de bedrijven lijkt me echter geen excuus meer mogelijk om niet fatsoenlijk na te denken over hoe je internet moet inzetten. Misschien dat ze toch ons boek er eens op moeten naslaan :coolsmile:
Overigens blijkt dat het juist de grote bedrijven zijn die het meest tevreden zijn. Waar in het verleden vaak wordt gesproken over de verwijdering van de digitale kloof tussen de rijke en arme delen van de bevolking wat betreft toegang tot breedband internet e.d., kan je ook stellen dat er sprake is van een digitale kloof tussen grote bedrijven en mkb. Aan de ene kan te begrijpen, veel grote bedrijven en hebben teveel geld (financiele dienstverleners) waardoor ze zich wat leergeld kunnen veroorloven, aan de andere kant kan het mkb gebruik maken van de wet van de remmende voorsprong. Immers het lijkt me makkelijker om in een klein bedrijf te processen aan te passen aan en nieuw kanaal dat in het ministerie van verzekeringen. Ik ben benieuwd hoe dat zich gaat ontwikkelen.....
Prosumers zijn proactive consumers (aldus Euro RSCG). Het zijn consumenten die zich goed voorbereiden voordat ze een aankoop doen. Door bijvoorbeeld op een vergelijkingssite informatie te halen, stapt dit type consument zonder vragen een winkel binnen om zijn aankoop te doen. …
Lees verder
In het Tijdschrift voor Marketing stond een interview met een aantal webdesigners (Marco de Boer, Richard de Jong, Ruben van Nimwegen en Paul van Berkel) over de belangrijkste designtrends voor 2005. Aardig is dat dit op een andere manier weer een …
Lees verder
Ingekomen bericht van Checkit Van donderdag 10 tot en met zondag 20 februari vindt de AutoRAI weer plaats, hét evenement voor de autoliefhebber. Daarom hebben Checkit en MSN onderzocht wat vorige maand de meest populaire zoektermen waren bij MSN Search op …
Lees verder
De traditionele boekhandels verliezen marktaandeel aan de internetboekhandels. Niet alleen doordat consumenten naar de internetboekhandel gaan in plaats van naar de fysieke boekhandel. Ook ontstaan er totaal nieuwe verkoopstromen die er daarvoor niet waren. Een voorbeeld vormen bibliotheken. De Engelse bibliotheek …
Lees verder
