Vrijdag
21 November 2008

Ecommerce in West Europa, een paar feiten

Even wat facts and figures voor de liefhebbers van E-commerce in West Europa. De UK loopt als vanouds voorop op het gebied van E-commerce, waarbij Duitsland en Frankrijk duidelijk volgen. De verwachting is dat Duitsland in de komende jaren de grootste online retailmarkt wordt. UK en Duitsland vertegenwoordigen samen 64% van de West Europese ecommerce markt. Italie en Spanje lopen nog steeds achter.



De internetpenetratie in de Noordelijke landen is nog steeds de hoogste van Europa:

De gemiddelde breedbandpentetratie in Europa is 65%. Waarbij opvalt dat Duitsland relatief achterloopt met 46,2% en Frankrijk, Engeland en Italie een hoger dan gemiddelde penetratie hebben (91, 87 resp. 81%). Nederland is hierbij overigens niet meegenomen.
Opvallend is dat de groep 55-64 jaar gemiddeld het meeste online uitgeeft!

Dat de Verenigde Staten van Europa niet hetzelfde zijn als die van Amerika wisten we al, maar dat komt ook tot uiting in het koopgedrag online. De inwoners van de grote ecommerce landen geven er duidelijk de voorkeur aan om te kopen van websites in hun eigen land:

Europese online kopers geven de voorkeur aan UK-sites wanneer ze over de grens kopen (64%). Dat geldt ook voor de kopers buiten Europa. 62% daarvan koopt in de UK en maar 5% in Duitsland. Dat zijn intirigerende getallen. Mijn suggestie is dat de Engelse taal hier de meest verklarende factor is. Dat zou suggereren dat wanneer de Duitsers over zouden gaan op het Engels voor hun buitenlandse doelgroepen hun omzet aanzienlijk zou toenemen. Of vertrouwen buitenlanders de Engelsen meer? Of zijn de UK sites gewoon beter?

Bron: Emarketer

Update op verzoek van Jeroen Fransen:

Het mysterie van de mystery URL’s

Onlangs stuitte ik op het fenomeen mystery URL’s: het adverteren van een URL zonder merknaam en zonder te vermelden om welk bedrijf het gaat. Voorbeelden hiervan zijn findtheartineveryday.com van Banana Repulic, of moretosee.com van Sharp, willyoujoinus.com van Chevron, ceooo.com van Best Buy. Ook in Nederland heb je er genoeg voorbeelden van. Ik worstel al jaren met de vraag of dit nou verstandig is of niet. Er zit in de meeste URL’s geen propositie, dus waarom zou iemand daarop gaan klikken. Bij http://www.stoprugpijn.nu kan ik me wel iets voorstellen, maar hoeveel mensen zullen er op http://www.ceooo.com klikken zonder dat ze een idee hebben wat er achter zit. Vermeld er dan of een propositie bij en/of je merk zodat ze in ieder geval voor de advertentiegulden nog in ieder geval de naam van je bedrijf hebben gezien.......

Free Recordshop versus Bol: wie wint?

Er komt weer een boeiend gevecht aan: Free Record Shop gaat boeken verkopen! Omdat ze niet met prijs mogen concurreren wordt de bezorging gratis. Lijkt mij een rechtstreekse aanval op Bol.com. Ben benieuwd wie de beste papieren heeft. Bol.com met een breder assortiment, een betere interface (in mijn ogen) en databased marketingtechnieken. Of FRS: sterk merk, veel traffic (375.000 bezoekers per week) ook aanwezig in de fysieke wereld. Ik denk de laatste. Wie het niet met me eens is mag het zeggen......

De afhaallokatie van TakeItnow die geen winkel is

Gisteren konden we in Planet Media lezen dat TakeItnow fysieke winkels toevoegt aan haar online winkels

TakeitNow wil letterlijk dichter in de buurt van consumenten en kleinzakelijke klanten komen en opent een nieuw kantoor in Nieuwegein. Ze verhuist van De Meern, bij Utrecht, naar Nieuwegein en krijgt een winkel annex afhaallocatie die vijf à zes keer groter is dan de huidige.

TakeItNow, dat sinds 1999 winstgevend is, zet de stap naar de offline wereld om haar klanten beter te bedienen. Een fysieke winkel wekt vertrouwen. En het afhalen van nieuwe computerapparatuur en toebehoren is volgens TakeitNow even duur als het op laten sturen met de post. Het bedrijf signaleert dat kopers bij het eerste contact met TakeitNow hun aankopen nog persoonlijk op komen halen, iets dat vermindert bij herhaalaankopen. “Omdat de klant ons en ons bedrijf dan kent en kiest voor het gemak van internetkopen”, zo zegt TakItNow-bedrijfsleider Otto van Bentum.

Bedrijfsleider Van Bentum signaleert dat de traditionele retail van elektronicagoederen met ongeveer tien procent krimpt op jaarbasis. De zogeheten hybride click&brick-retail, combinatie van offline en online handel, laat een groei zien van zo’n vijftig procent op jaarbasis.

Dit titel van het bericht klopt niet en is daarmee verwarrend. Uit eigen ervaring kan ik immers vertellen dat de afhaallokatie ook niet meer dan een afhaallokatie is: een hok waar iemand jouw spullen meegeeft die je online besteld hebt. Het is geen winkel waar je spullen kunt kopen. Ik val juist over dit bericht omdat ik de fysieke winkelfunctie juist enorm miste. Ik dacht dat ik bij het ophalen van mijn online bestelde spullen, nog even kon rondneuzen om andere zaken in te kopen die ik nog nodig had. Dat kan dus niet. Vanuit multichannelstrategie gedacht is het dus onjuist om te suggereren dat Takeitnow hier een strategische move maakt. Een afhaalpunt in plaats van een bezorgen. Dat is het. En in mijn ogen dus volstrekt geen hybride click&brick-retail.....

Carbay: hoe doorbreek je het ei van de kip?

Met regelmaat juich ik over het feit dat internet de spelregels nu daadwerkelijk aan het veranderen is en dat de beloften uit de jaren negentig nu echt waargemaakt worden. Dat dat niet voor alle ideeen geldt moet ik gelijk erbij toegeven. Soms blijkt het idee goed, maar is er in de praktijk een lastige hobbel te nemen, zoals dat blijkt bij de partijen die markten transparant maken en vraag en aanbod bij elkaar brengen. Voor deze partijen is het doorbreken van de kip en ei problematiek cruciaal. Neem bijvoorbeeld Carbay. Consumenten die een schade hebben kunnen op deze site omschrijven wat er aan de hand is. Auto- en schadeherstelbedrijven kunnen vervolgens een offerte uitbrengen en de klant kiest de aanbieding die hem het beste bevalt. Voor beide partijen gunstig: het autobedrijf vergroot het marktbereik, en de klant krijgt een ruimere keuze (en een beter aanbod). Na een maand had het bedrijf 275 autobedrijven, brachten ze 750 offertes uit met als eindresultaat 24 afspraken (bron: automotive 11-08-05). De klacht van beide partijen: er is te weinig aanbod waardoor je na het eerste bezoek afhaakt: ofwel de kip en het ei.
Ik zie dit probleem ook bij andere goede initiatieven. Hoe doorbreek je dit? het eerste jaar gratis aanbieden? zwaar investeren in marktbewerking? Maar als je daar nu geen budget voor hebt? Voor mijn gevoel moet eerst het aanbod op orde zijn (lees autobedrijven), wellicht dat een deal met een club met een grote achterban werkt, de consumenten komen dan vanzelf wanneer je zoekmachinemarketing op orde is. Of is dit te kort door de bocht?

Nog een paar voorbeelden van de Longtail

Ik voorspel (..) dat er nog veel over de longtail geschreven gaat worden. Kwam toevallig een artikel tegen met een paar voorbeelden:

In the hospitality industry, for example, developer Ira Drukier is applying a set of rather narrow consumer insights to create a different kind of luxury hotel. As reported in The New York Times, Ira’s idea is that there’s a market in Manhattan for a hotel with small rooms; and even shared bathrooms and bunkbeds; so long as it’s equipped with wi-fi, iPod docking stations, and flat-screen TVs.

Drukier figures that if the rooms are clean, neat and wired, he’ll attract young travelers whose only option at $125 a night is not nearly as, well, luxurious. “You can find hotels in the city that offer bunks for $89 a night, but the rooms are scary,” says Drukier. He also expects to attract Europeans, for whom big rooms and private baths aren’t essential. Point is, he’s applying the principles of luxury to hone in on his target audience.

In the beauty-care category, Fast Company reports that Lush Cosmetics tightens bonds with its most passionate customers by offering up limited-edition “personal batches” of discontinued products online. As Simon Nicholls, Lush Web site manager, notes, “Only 300 people around the world will have these products.” Oh, we happy few!

And in apparel, the cross between “luxury” and the “Long Tail” manifests itself in the advent of limited-edition T-shirts you can’t find at say, Target, or even your local vintage-apparel boutique. Some people are willing to pay a premium for these shirts, because, as one boutique owner told The New York Times, “People like the idea that there’s only one, that it’s their own style.”

Interessante ecommerce workshops: inschrijving nog mogelijk

VODW Marketing organiseert in samenwerking met Q-go drie ‘experience sessies’ die zijn gericht op de vertaalslag van (klantcontact) strategie naar de website. De deelnemers krijgen inzicht in de elementen die ondernemingen online succesvol maken en hoe zij die in hun eigen …

Lees verder

De grote kansen van de Longtail

Enige tijd geleden schreef ik over het fenomeen van de Longtail. De longtail is het tegengestelde van de 20/80 regel: de 20% harlopers in je assortiment zijn verantwoordelijk voor 80% van de omzet. De 20/80 regel is verantwoordelijk voor de verschraling …

Lees verder

Kraftfood en het podcasten van recepten

Mooi om te zien hoe technologieen of tools na verloop van tijd een totaal andere toepassing krijgen dan waarvoor ze in eerste instantie bedoeld waren. Neem de Ipod waar met podcasting een totaal nieuwe dimensie aan een MP3 (eh 4) speler …

Lees verder

Tagging: mijn test met Tagclouds

Vrijdag plaatste ik een posting over Tagcloud. Dit is een handige tool om automatisch tags te genereren in plaats van dat je dat zelf moet doen. Ik had hem gezien bij Hans Mestrum. Zelf was ik al enige tijd geleden begonnen …

Lees verder