Column: Beurs American Style
Op dit moment ben ik samen met een partner een internetwinkeltje in golfartikelen aan het opzetten. Voor de inkoop van produkten zijn we vorige maand naar de grootste golfbeurs ter wereld gegaan: de PGA 2007 Merchandise Show in Orlando (Florida).
En het was inderdaad letterlijk een show.
Ten eerste vanwege de overweldigende grootsheid van de opzet. Een gigantische hal met 1.200 exposanten waar je alle soorten produkten kon vinden die maar enigszins een relatie met het onderwerp hadden. Zoals complete bussen voor de PGA professionals waarmee ze van toernooi naar toernooi reizen. En deze 30 meter lange voertuigen vielen niet eens op. Er was een overdekte driving range waar je de nieuwste golfclubs kon proberen. Bijna zo groot als een echte driving range op een golfclub. Kunstmatige putting greens inclusief glooingen en zandgevulde bunkers, één voor de professionals en één voor de amateurs. En zo voort en zo voort.
Wat daarnaast indruk maakte was de service die geboden werd via internet ter voorbereiding van de show. Bij de registratie op de website werd gevraagd om een zeer uitgebreid profiel in te vullen. Vervolgens kreeg je toegang tot een groot aantal geïndividualiseerde diensten. Zo kon je eigen beursprogramma samen stellen en uitdraaien op een plattegrond. Bovendien kon je alerts instellen waarbij je e-mails ontving met suggesties welke bedrijven er voor jou interessant zouden kunnen zijn om te bezoeken, inclusief de namen van vertegenwoordigers. Via de website kon je al contact met ze leggen en afspraken inplannen. Een keer per week ontving je een email met nieuwe bedrijven en bezoekers die zich hadden geregistreerd en die pasten bij jou profiel. Ook kreeg je suggesties om collega’s te ontmoeten die hetzelfde doen als jij. Om daarmee je netwerk te vergroten en van elkaar te leren.
Door deze voorbereiding krijgt een beursbezoek in een keer een andere betekenis. Je gaat niet meer op hoop van zegen naar een immens grote hal gevuld met duizenden onbekenden en waar je bijna in paniek raakt waar je moet beginnen. Nee, je hebt het gevoel dat je op bekend terrein komt en zeer doelgericht aan de slag kunt. Je hebt van tevoren al die 12 bedrijven eruit gehaald die je die dag perse wilt bezoeken, zonder dat je je zorgen hoeft te maken dat je iets mist als je niet die andere 1188 bedrijven langs bent geweest. Een dag was voldoende om het beursbezoek tot een succes te maken. Dankzij internet.
Wanneer ik dan de groots aangekondigde golf publieksbeurs in de RAI bezoek, denk ik meteen terug aan Amerika. Het kon nauwelijks anders dan een teleurstelling worden. Een handjevol exposanten waarbij een groot aantal uitgerangeerde voetballers de publiekstrekkers moesten zijn. Hoezo een elite sport. Volgens de organisatie was het een groot succes.
Uiteraard is het oneerlijk om deze twee evenementen met elkaar te vergelijken. Maar soms kan het wel nuttig zijn om je te laten inspireren door die Amerikanen. De manier waarop online informatievoorziening wordt ingezet om de offline ervaring te verbeteren is indrukwekkend. En dat is het leuke ervan, je laten inspireren door de grote jongens en daar vervolgens op zijn Nederlands je voordeel mee doen.
Overigens kreeg ik naar aanleiding van deze column een bericht over de activiteiten van MercuriusRFID die innovatieve diensten biedt om het beursbezoek te verrijken......
