De nadelen van een weblog
Regelmatig wordt ik uitgenodigd bij bedrijven om te filosoferen over de voordelen van een weblog voor hen. Meestal ben ik erg enthousiast en probeer hen te overtuigen hoe je op een effectieve manier een weblog als marketinginstrument kan inzetten. Wanneer je enthousiast bent heb je de neiging om de negatieve kanten onder te belichten. Een ervan is het feit dat wanneer je A zegt je ook B moet zeggen. Met andere woorden, wanneer je begint met een weblog dan is er nauwelijks meer een weg terug. Er zijn twee drivers om te blijven posten: je eigen passie. Dat is op zich een makkelijke, maar kan wel hinderlijk zijn. Zo kwam ik een artikel tegen van Michael Stelzner waarin dit wordt verwoord. En voor iedereen die blogt staan daar erg herkenbare zaken in:
“The temptation is to devote increasing amounts of time and mental energy to blogging without realizing that your efforts could be more profitably spent elsewhere,” explained Robert W. Bly, author of the new book Blog Schmog: The Truth About What Blogs Can (and Can’t) Do for Your Business.
Seth Godin, the world’s leading marketing blogger, echoes this sentiment, “If you have no editor, you don’t know when it’s done. If you have no boss, you can work too hard and do nothing else. If you don’t have a filter, you might not like what you hear back.”
Joi Sigers, owner of 14 blogs, explains, “You have to be on guard, because if you let it, blogging will claim more of your life than you should be willing to part with. You HAVE to ask yourself a few questions. Does my family see the back of my head more than the front? If my Internet connection was down for a week, would I TAKE A BREAK or BREAK DOWN?”
Een anderer drijveer is die van de buitenwacht.
Mensen verwachten van je dat je regelmatig een posting doet. Wanneer je een tijdje achter elkaar wat minder frequent aan het dichten bent, krijg je emailtjes met vragen of het wel goed gaat met je. En dan wordt je gestraft met een duikeling in de Marcom top 100 :coolsmirk: . Dan denk je s..t. dt kan ik niet over me heen laten gaan. En voel je of je wilt of niet, de druk om toch weer te publiceren. Ook als je ander zaken aan je hoofd hebt die terecht om aandacht vragen. Je normale werk bijvoorbeeld.
Deze situatie doet zich met name voor wanneer je geen professioneel blogger bent.
Wanneer een bedrijf een weblog gaat starten, bijvoorbeeld hun expertise in een bepaald vakgebied te tonen, worden er over het algemeen geen mensen voor vrij gemaakt. De experts moeten het naast hun werk doen. Zeker wanneer je alleen bent, betekent dat een extra belasting die meestal een stuk vrije tijd kost. Je ziet dan ook dat alleen de groepsblogs, zoals Marketingfacts, Molblog etc. en de professionals zoals Mediaonderzoek het volhouden om zeer frequente te posten.
Dat betekent dat je vooraf een calculatie moet maken of je het commitment kan waarmaken.
Michael Stelzner geeft in dit kader nog drie lessen:
* First, remember that blogging can be as addictive as nicotine or alcohol. It has its highs and deep lows. Be sure you understand this before you start blogging.
* Second, blogging can become your “other child.” Make sure you actually have time to raise up this new kid. Like children, seeing the results of blogging can take some time and effort.
* Third, you will find that comments are what fuel your efforts. However, spammers will likely be your biggest fans. Understand that comments must be earned and mainly come from writing great content.
Bron: The Dark Side of Blogging: Warnings From Leading Bloggers
- 02 Mei 2007
- Reacties (4)
- Permalink
