De uitdagingen van een pan europees internetconcept

Drukke tijden zo aan het eind van het jaar. Van Parijs weer naar een andere Europese hoofdstad voor een brainstorm over een pan europees ecommerce concept. Tijdens de sessie waren Zwitsers, Duiters, Engelsen, Spanjaarden, Fransmannen en Nederlanders aanwezig. Boeiend om mee te maken. Aan de ene kant alleen al het fysieke aspect: het ene volk is zo impliciet als een Aziaat, de ander vindt het normaal om zijn email te doen, de derde vindt alles goed als het maar zo gaat als in zijn eigen land. Gelukkig was de voertaal Engelands, dat geeft iedereen een uitdaging....
Aan de andere kant heb je te maken met de vraag in hoeverre het noodzakelijk is het concept aan te passen aan de couleur locale: het is een feit dat de verschillende nationaliteiten anders omgaan met internet. De Duitsers willen meer argumenten, De Fransozen meer beelden, de volgende weer bellen voordat hij op de submitknop drukt. Je vraagt je op zo’n moment af of je in staat bent een evenwicht te vinden tussen de wens om rekening te houden met de lokale cultuur, terwijl je tegelijkertijd zou willen profiteren van de schaalvoordelen om overal hetzelfde te doen. Hoe groot is het risico om verzeild te raken in het grijze midden?
Bij ING Direct kiezen ze duidelijk voor differentiatie. Kijk maar eens naar Frankrijk, Engeland, Italie en Spanje. Allemaal volledig verschillende homepages.
Bij Amazon zijn de sites van Frankrijk, Engeland en Duitsland weer vrijwel hetzelfde. Ja zelfs Japan is onmiskenbaar lid van de Amazon familie!
Ik vind het moeilijk. Uiteraard maakt de bestaande organisatiestructuur de beslissing complexer. Landen met veel beslissingsvrijheid zijn moeilijker in een centraal grid te duwen dan een nieuwe dotcom.
Het blijft echter de vraag in welke mate je rekening moet houden met het feit dat een fransman anders met zijn browser omgaat dan die Duitser....